ما اومدیم

خوبید ایشالا؟؟؟

مرسی به مرحمت شما ما هم خوبیم

خب خانواده چطورن؟؟؟

اونا هم خوبن؟؟؟

خب خدا رو شکر

سلام مارو هم برسونید خدمتشون

سلامت باشید

مرسی

خب دیگه چاق سلامتی بسته گمونم

مثل همیشه بعد از مدت های مدید تونستم یه وقت ناپلئونی گیر بیارم بیام پست جدید بذارم

عرضم به خدمتتون این پستم سری اول داستان بینوایانه با کمی تحریف

امیدوارم خوشتون بیاد

بینوایان ۱

در شامگاه روز هفدهم ژوییه ی سال ۱۸۹۴،هنگامی که همه ی کودکان در بستر خود خوابهای طلایی میدیدند،کوزت،این دختر بیچاره،به دستور زن بدجنس و بی ریخت تناردیه به دنبال آب فرستاده شد

دخترک کفش های نایک وصله شده ی خود را پوشید و سطل خالی آب را برداشت و به سمت چشمه حرکت کرد.هر چه از خانه دورتر مشد چراغها هم کمتر میشدند.از دور صدای زوزه ی گرگ و آهنگ نازی جون شنیده میشد.کوزت در راه با خود فکر میکرد

ای کاش روزی یک شاهزاده با اسب سفیدش بیاید و مرا با خود از شر این تناردیه ها و دو دختر بدجنسشان نجات دهد

نه..نه…اصلا من زیاده طلب نیستم.کاش یک پیر مرد پولدار میامد و از من خواستگاری میکرد…آنوقت او به زودی دار فانی را وداع گفته و من کلی پولدار میشدم و حتی میتوانستم برای خودم یک الگانس بخرم و با آن روزها به خیابان ها بروم.حتی میتوانستم کنکور هم بدهم و در یک رشته ی در پیت قبول شوم و بعد از آن خودم را با منگنه به یکی از پسرهای پولدار و خوشتیپ دانشکده الصاق کنم

کوزت بی نوا در افکار خود مستغرق بود.فضای وهم آلود و خفن بیرون او را وادار میکرد که در افکار خود غوطه ور باقی بماند.در این صورت کمی از ترس او از بین میرفت و حواس پنجگانه ی کوچک و ظریفش متوجه دنیای واقعی و وهمناک پیرامونش نمیگشت

در همین خیالات بود که ناگاه صدای بوق وحشتناکی او را به خود آورد

اوا!خانوم خوشکله شما این وقت شب،توو این شهر پر از گرگ؟..مگه داآشت مرده که پیاده گز میکنی؟…برسونمتون؟

کوزت بد بخت:سلام آقا…من خیلی …(در این هنگام گریه ی دخترک آسمان را جر داده و کلاغ های خفته را متواری میکند)عــــــــَــــــــر بـــــــــوووق!

جوان مهربان و خوش قلب:خانم جوان!واقعا خوبیت ندارد شما این وقت شب توی خیابان ها باشید

کوزت بی نوا:آخر این تناردیه اینا منو فرستادن برم از چشمه آب بیارم

جوان:اصلا نمیخواد زحمت بکشید.(جوان پیاده میشود و به سمت صندوق ماشین خود میرود)این دبه ی ۴ لیتری پر از آب معدنی دماوند ، تحت لیسانس ویشی فرانسه است!

کوزت:وای!شما واقعا جوان خوبی هستید.مرسی واقعا…خدا از بزرگی کمتون نکنه

جوان خوشتیپ:وظیفست خواهر!…این کاغذ شماره ی موبایل منه،اگه دیدید که اون خانواده ی بی دین و ایمان میخوان شمارو اذیت کنند به قله ی کوه بروید و این کاغذ را آتش بزنید سه سوته در خدمت شما هستم

و کوزت به سمت منزل روانه گشت.در راه بازگشت افکارش را آپ گرید مینمود

آخر نوشت:)  دوربین از بالا جاده ی تاریک را نشان میدهد که کوزت در آن به سمت خانه در حرکت است،از دودکش خانه دود بیرون میاید و دوربین آرام آرام به طرف بالا آمده و روی ماه زوم میکند

ادامه دارد

تاسوعا و عاشورای حسینی تسلیت باد

سامبولبلیکم

چطورید؟؟؟؟؟

وای که چقد دلم واسه پست گذاشتم تنگ شده بود

فریبا خانوم بلاخره این بار از پست جدید خبری هست

بلاخره یه بهنونه پیدا کردم که بیام اینجا ازش بنویسم

خب اول یک عدد خبر hot

به مقام عمّگی منصوب شدم

همگی به سلامتی جیگر عمه

انقزه خوفه

همین امروز که از مدرسه اومدم مامانم گفت

کلی از راه نرسیده ذوق مرگ شدم جون شما

خلاصه که اینجوریاس

راستی اسمشم به احتمال 99/99% محمد مهدی خواهد بود

وای اصلا باورم نمیشه حمید بابا شده باشه

هنوز فکر میکنم همون حمید مجرد و دلقک خونس

همون که همیشه اشک منو در می اورد

حالا بذار من یه دمار از روز این بچه در بیارم

بفهمه یه من ماست چقد کره میده

آخـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

دلم نمیاد که

خدا کنه خدا لیاقت یه عمه ی خوب بودن رو بهم بده

فكر كنم ميخواد اين شكلی بشه

البته پسرونش ها

سلام

من اومدم پس از ماه ها

به قول یکی از دوستان اینجا دیگه شده پاتوق عنکبوتها

در دیوار ور تار عنکبوت گرفته

اومدیم تو این ماه رمضونی یه صفایی بدیم

یه آب و جارویی

رفت و روبی

راستش برای یه پست جدید خیلی دنبال یه مطلب خوشگل میگشتم

اما هر چی دنبالش گشتم کمتر پیداش کردم

بلاخره دم آخری این یه شعر پیدا کردم

هرچند زیاد وصف حال خودم نیست اما بلاخره از هیچی که بهتره

فراموش توام

گرچه عمری است غریبانه فراموش توام

باز مشتاق تو و گرمی آغوش توام

باورم نیست که بیگانه شدی با من و من

همچو یک خاطره ی کهنه فراموش توام

شانه بر زلف سیاهت چو زنی یاد من آر

که چنان زلف تو آویخته بر دوش توام

نیستی تا که بگویم بتو ای مایه ی ناز

تشنه ی بوسه ای از آن دو لب نوش توام

حسرتی گر به دلم هست همان دیدن توست

من پرستوی خزان دیده و خاموش توام

دوستان همگی التماس دعا دارم

سر سفره افطار منو فراموش نکنید

سلام بچه ها

چطورید؟

نمیدونید من چقد شادم

مشکلم حل شد

خطر مثل تیر تفنگ برنو از کنار گوشم رد شد

بعضی هاتون حال و روزمو میدونستید

ماه تیسا جان ، داداش مهدی ، مجید جون دستتون درد نکنه

خیلی ازتون ممنونم

میدونم حال خوب الانمو مدیون دعا های خیر شما الااخصوص ماه تیسای عزیزم هستم

نمیدونم چطور ازتون تشکر کنم

کاش بتونم جبران کنم

ماه تیسا دلم میخواد بدونی همیشه دعات میکنم

بچه ها نمیدونید چقدحالم بد بود

چه میدونید تو این یه هفته چی کشیدم؟ تو چه برزخی دست و پا میزدم که نمیدونستم عاقبت چی میشه؟

خدا این مدل استرس رو نصیب گرگ بیابون نکنه

واقعا طاقت فرسا بود

وقتی از خدا میخواستم که کمکم کنه داشتم از خجالت آب میشدم

آخه به منم میگن بنده؟ باز هم به یه مشکلی مواجه شدم و یاد خدا افتادم

اما از طرفی هم کسی رو نداشتم.به کی پناه می آوردم

از کی کمک می خواستم؟

تو این هفته نمازها خوندم...

دعا ها کردم....

اشک ها ریختم....

قول ها دادم و پیمان ها بستم....

و تمام سعیم رو برای عمل به اونهاخواهم کرد

حالا از خدا به خاطر نعمت های داده و ندادش متشکرم...

میدونم هر کدوم یه جور نعمته؟

مثلا همین اتفاقی که واسه من افتاد و باعث شد که به خودم بیام

ببینم دور و برم چه خبره

 من فکر می کنم  درواقع هر کدوم از اتفاقات بد در حکم یه زنگ خطرند برای گوش به زنگ بودن ما

پس هر کدوم قابل تقدیر و تشکرند

در آخر باز هم از همه ی دوستای  خوبم تشکر میکنم

جواب یه کامنت بی نام و نشان در همین اواخر:

سلام آقا یا خانم ....

ممنون ز تعریفتون

راستش من هیچکاری نکردم و این از الطاف دوستامه. راستی مگه زیاده؟

به 300میگی زیاد؟

البته نصف بیشتر کامنت های این آپم خصوصین

اما باز هم فکر نمیکنم خیلی زیاد باشن

راستی بچه ها حلول ماه پر برکت رجب مبارک

روزه داران محترم هنگام افطار ما رو از دعای خیرشون بی بهره نذارن

امشب لیلة الرغائبه

براتون بهترین ها رو آرزو دارم

التماس دعا

ایام همگی به کام

تو را من چشم در راهم

شباهنگام

که میگیرند در شاخ "تلاجن" سایه ها رنگ سیاهی

وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم

تو را من چشم در راهم

شباهنگام ُ در آن دم ُ که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یادآوری یا نه ُ من از یادت نمیکاهم

تو را من چشم در راهم

سلام دوستای گلم

میخوام آخر این آپ یه پیام بازرگانی بدم

بچه ها همین اواخر که داشتم تو وبلاگ ها سیر میکردم به یه بلاگ برخورد کردم که واسم خییییلی جالب بود

آخه تا حالا به بلاگی نرفته بودم که کسی به غیر از یه ایرانی نویسندش باشه

تصمیم گرفتم با هماهنگی خودش لینکش کنم تا شما هم اگه دوس داشتین برین

بریداااااااااااااا....

ضرر نمیکنید

اینجا کلیک کن

دوستان خوبم :

به علت سنگین بودن این متن و پایین اومدن سرعت

مجبور شدم حذفش کنم...

سلام دوستای گلم.منونم به خاطر حضور دوبارتون.

این بار این شعر رو به عنوانه آپه جدید در نظر گرفتم.راستش خیلی دوسش دارم.با این که تقریبا حفظش کردم هربار که میخونم واسم تازگی داره و از صمیمیتش لذت میبرم

به قوله معروف قلبم پروانه ای میشه...

لطفا نظرتون رو راجع بهش بهم بگین و دوباره پیشم بیایید.خب؟؟؟

گل های نیلوفری

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی

تو را با لهجه گل های نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طروت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جست وجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس

تو را از بین گل هایی که در تنهاییم روئیده با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج دلم گفتی

دلم حیران و سرگردان چشمانی مست و دریایی

ومن تنها برای دیدن زیبایی آن چشم

تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

همین بود آخرین حرفت ؟

و من بعد از عبور تلخ و غمگینت

حریم چشم هایی را به رد اشکی ازجنس غروب ساکت نارنجی خورشید وا کردم

نمی دانم چرا رفتی

نمی دانم چرا ، شاید خطا کردم

و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم چرا ؟؟ تا کی ؟؟ برای چه ؟؟

ولی رفتی و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

و گنجشکی که هر روز کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت

تمام بال هایش غرق در اندوه و غربت شد

و بعد از رفتنت آسمان چشم هایم خیس باران بود

و بعد از رفتنت کسی حس کرد من بی تو

تمام هستی ام از دست خواهد رفت

کسی حس کرد من بی تو هر لحظه هزاران بار خواهم مرد

و بعد از رفتنت دریاچه بغضی کرد

کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد

و من با این که می دانم تو نام مرا با عبور خود نخواهی برد

هنوز آشفته چشمان زیبای توام برگرد

نمی بینی که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

وبعد از این همه طوفان درهم وحشت و تردید

کسی در پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت:

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم!

و من در حالتی مابین اشک و حسرت و تردید

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سرد است

و من در اوج پاییزی ترین ویرانی قلبم

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا؟؟؟

شاید به رسم عادت پروانگی مان

باز برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

دوباره سلام

ممنون که دوباره اومدین

ممنون که دوباره بهم سر میزنین

ممنون که به یادمین

هیچی آدمو به اندازه وقتی که بفهمه واسه دیگران مهمه خوشحال نمی کنه

خیلی دوست دارم این جا اعلام کنم وجود و حضور گرم کیا بسیار ذوق زده و خوشحالم میکنه.

البته کم نیستن اما اون هایی که الان به خاطر دارم داداش امیر گل و لیدای عزیزه

هر چند کم لطف هستن و زیاد پیشم نمیان اما واسم خیلی دوست داشتنی و عزیز هستن.

تازه جدیدا دو تا  دوست گل دیگه هم پیدا کردم که اسماشون سام و علی آقا هستش. این دو هم  خیلی به ما لطف دارن. خدا حفظشون کنه

آرزو جون و فائزه  خانم و نرگس گل هم که جای خود دارن.

خلاصه خیلی چاکریم. بازم ممنونم. بابت همه چیز

 راستی عید نوروز نزدیکه...

دیگه اینکه

ستاره ی بختتون بالا

سپیده ی صبحتون تابناک

سایه ی عمرتون بلند

ساز زندگیتون کوک

دماغاتون چاق

سرزمین دلتون سبز

سال نوتون هم پیشاپیش مبارک !

عید دیدنی ها و مسافرتا خوش بگذره ه ه ........

تقدیم به تو که وقتی زبان می گشایی، رگ های فروبسته ی هزار پرسش بی امانم را پاسخ می گویی و هجوم بی امان نفس هایت، دفتر پر برگ ندانسته های اندیشه ام را صفحه به صفحه بر باد می دهد. ای آشنا! با من سخن بگو..

هیچ وقت شعار نداده ام، که به زور باید لبخند زد! بعضی وقت ها باید تا نهایت آرامش گریست، آن گاه است که تبسمی میهمان لبانت می شود که زیبا تر از رنگین کمان بعد از باران است..

عشق مهمانی مودب است که ورودش را با ضربه های قلب اعلام می کند!

تو به من خنديدي

و نمي دانستي